23-07-07

Deze week in ...

Costa Rica - nog eens heerlijk afgezien tijdens expeditie 'Chirripo' (3830m)- na een 'tocht door het donker', super mooi zicht van boven op top, alleen met z'n twee, net op tijd voor de zonsopgang (wel een beetje jammer dat het die dag bewolkt was) - een afdaling om 'aj' tegen te zeggen, slechts 11 keer gevallen op het modderig pad naar beneden, amai dat ging snel (Philippe's buik deed pijn van het lachen) Panama- opnieuw alleen met z'n twee op een verlaten strand aan de Pacifische kust op 'Penisula Azuero', alleen jammer dat het de hele dag regende (zijn we nu al in Belgie?)- ons zelf vermaakt met in 'Las Tablas' tijdens het jaarlijkse festival met echte stier gevechten, camionen stieren werden aangevoerd en het hele spektakel duurde zo'n 5 uur... op einde stonden er zodanig veel (zatte) toreadors op het veld dat de stieren ertussen moesten slalommen- Philippe's baardgroei neemt ongekende proporties aanVolgende week in Panama- slagen we erin om het Panama-kanaal af te varen in een luxueuze zeiljacht?- worden we bruin op het eiland bij Nombre de Dios of wordt het snorkelen in de regen?- en vooral, halen we op tijd onze terugvlucht ????

05:42 Gepost door philies in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

15-07-07

Baardgroei en ander onkruid

Net zojuist ons oranje huisje in de bergen verlaten (snik, snik)... eigen brood bakken, konijnenkoten uitmesten, bomen planten, havermoutpapontbijt, visvijver graven, woodstove aankrijgen, workshops permacultuur, pannenkoeken met rozijnen, ananas en bruine suiker, machetes in de lucht, vroege vogels : 5u30, onkruid wieden, tequila tot diep in de nacht ( 20u45!), zonnige morgends en middagen vol regen,... = voorbij... Maar het waren weer twee weken om nooit te vergeten.... En vooral, we hebben een nieuw woord bijgeleerd (geen Spaans deze keer): Permacultuur! (voor de groene vingers onder ons -> internetten! op o.a. Bill Mollison!) Het zette ons aan het denken, gaf heel nieuwe inzichten en gekke ideëen voor de toekomst...vanaf nu genieten we nóg meer van onze laatste twee weken (nu al?), morgen staan we - hopelijk- op de hoogste berg van Costa Rica , de Chiripo. Daarna richting Panama.... Toedelidoe!

19:45 Gepost door philies in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-07-07

 

"Want een foto zegt meer dan 1000 woorden.... "

18:12 Gepost door philies in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

05-07-07

met ons hoofd in de wolken...

Helaba,We overleven ondertussen al 3 weken elke dag op rijst en frigoles, de leatherback schildpad eet dag in dag uit, gedurende 100 jaar, enkel en alleen kwallen. Nooit gedacht dat je door het eten van deze slijmerige substantie, die voor 99% uit water bestaat, tot 600 kilo zwaar kon worden... Tijdens ons vrijwilligersproject in Pacuare hebben we zo één reuzachtig exemplaar van dichtbij kunnen aanschouwen. (het legseizoen loopt van april t.e.m. juni) Tijdens onze eerste nachtelijke patrouille was het al meteen raak. Het vrouwtje was net aan land gekomen en had juist haar nest gegraven... het leggen van de eieren, het toemaken van het nest, het camoufleren, het terug naar zee kruipen en het verdwijnen in de golven zijn beelden die dezelfde nacht tijdens het dromen meerdere keren terugkwamen. Ons verblijf daar kon toen al niet meer stuk... Alle schildpadden komen 's nachts aan land en ook de kleintjes (die na 60 dagen uit het ei komen) verkiezen het donker om vanuit het nest naar zee toe te kruipen. Toch worden er ook morgendpatrouilles gehouden om de schildpadjes die te dicht bij het oppervlak zitten (en zo door de felle zon uitgedroogd geraken en het dus niet overleven) met zachte hand uit te graven en ze, onder begeleiding, maar toch op eigen kracht, naar zee te laten kruipen. Tijdens elk van onze 3 morgendpatrouilles hebben we op die manier talrijke schildpadjes kunnen redden. Prachtig... Toch maakten we ook de minder mooie kant van de natuur mee... schildpadjes waarvan de kop was afgebeten door krabben, eieren die door roofdieren stukgebeten waren, kleintjes die volledig ontwikkeld waren maar op de een of andere manier toch niet uit het ei geraakten... die week was een wildlife en biologie-les inéén. Op dit moment heeft het zachte handwerk plaats gemaakt voor blijnen en zitten we elke morgend met schup, spade en machete in de tuin, akker of het woud. De gehele namiddag spendeeren we acher onze houtstoof.... op een ecologische boerderij gebeurt alles niet ietsje trager... we bakken brood, pizzas en koekjes... dit terwijl de namiddagwolkjes zachtjes binnendrijven,... op 1500 m is een adembendend zicht hoe alle wolken zich onder en rondom opstapelen.... we voelen ons als troetelbeertjes... vrijwilligerswerk op een organische boerderij weer eens wat andersgroene groeten!

18:12 Gepost door philies in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |