22-06-07

dermochelys coriacea

Na Léon, een drietal daagjes in Granada... we genoten daar van de warme zon, de mooie koloniale gebouwen en de 'knip-met de vinger-...-alsjeblief-mevrouw/mijnheer'-faciliteiten die massa-toerisme met zich meebrengt... och ja, een voorraadje banana-milkshakes en frietjes opslaan voor de laatste weekjes in Centraal - Amerika kan zeker geen kwaad... Van opslaan gesproken; er zijn al enkele souveniertjes gestockeerd in onze - nu immens grote backpack... we lijken wel een verhuisfirma... (een heel kwarwei trouwens om die backpack én jezelf op een overvolle bus te hijsen, tjonge, jonge) Na Granada, Isla Omotepe (een eiland in het grootste zoetwatermeer ter wereld), alwaar we alweer een vulkaan beklommen. Een 'dode' deze keer, we zwommen in het kratermeer, alléé zwommen -> als we onze buik goedgenoeg introkken om niet tegen de modderige bodem te schuren...ging het wel). Het echte zwemwerk deden we in San Juan del Sur, de laatste grote stad voor Costa Rica aan de Nicarguaanse Pacifische kust en naart schijnt één van de 5 beste plaatsen ter wereld om te surfen... Beachboy Philippe probeerde dit twee dagen uit en op het eind was hij aardig goed met deze variant van 'plankrodeo' (ah ah, insider)... Lies toonte zich ook van haar goede kant en verdiepte zich volledig in een boek en in de hoge golven... (echt REUSachtige en krachtige golven... lekker zeewater trouwens:)Hierna lieten we Nicaragua voor wat het was (en het was zeker de moeite!) en reden we recht naar het toppunt van de Beschaving... San José, Costa Rica.... wat een verschil, we maakten hier al kennis met Wendy, de heer Colonel Harland Sanders -werkt voor een bekend bedrijf KFC genaamd-, een zekere McDonald en zelf een koning; ' Burger King'....we houden het toch maar liever bij de plaatselijke comida, Gallo Pinto voor Philippe en Pollo Frito voor Lies....Morgen vertrekken we op schildpaddenavontuur aan de Caraïbische kust... spannend... neem gerust eens een kijkje waar we uithangen: op www.turtleprotection.org Hasta la proxima!

02:10 Gepost door philies in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-06-07

 Wat zullen we eten 7 dagen lang?

Gratis internet, koffie, thee, biljart, TV, maar vooral zwembad, zijn de extra-legale voordelen die we ons, na twee dagen trekken op en rond vulkaan Telica, gunnen. Het is hier vre warm; te heet om tussen zonsopkomst en zonsondergang echt zware inspanningen te doen... Een vulkaan beklimmen leek ons dus wel een leuk idee... Keuze genoeg trouwens, want Leon ligt net onder een aaneengeschakelde keten van vulkanen: de "Cordillera de Los Maribios". Georganiseerde tochten naar een viertal van deze impressionante reuzen worden aangeboden door Quetzaltrekkers, een tour agency die we nog kenden van uit Guatemala en die ons nu kon verleiden voor een vulkaantocht. Samen met Gerald, onze plaatselijke gids begonnen we gepakt en gezakt aan een wedstrijdje “zweten om 't er tmeest”. Nooit gedacht dat een Nicaraguaan deze wedstrijd zou winnen. Na een 4-tal uur klimmen, bevonden we ons op een grote vlakte, zo’n 100m onder de vulkaankrater. Een ideale plek voor het opzetten van de tent. Na een kort schoonheidsslaapje waren we klaar voor de laatste klim naar de rand van de krater. De laatste meters gingen wat voorzichtiger, want we zagen dat ons pad plotseling bleek op te houden. Op handen en knieen gezeten en met een uitgestrekte nek waagden we het toch om een kijkje te nemen over de rand van de krater. WAAUW… Dat gaf echte kriebels… Een halve meter verder, zou 300m dieper betekenen. Daar mochten we op dat moment niet aan denken, maar toch… Het constante ruisende geluid, de rookgassen, de speciale geur en de lava gaven ons het gevoel dat er hier onder onze voeten echt iets aan het leven was…Een fantastisch gevoel... We kunnen dus wel zeggen dat we lekker ‘gerecupereerd’ zijn van een weekje frijol-dieet… Frijol? Rood/bruine bonen, het basisvoedsel van heel centraal-Amerika [zie foto] Dieet? Vorige week namen we een weekje curso Espanol met homestay bij ‘een echte Nicaraguaanse familie’, echt was het wel… comida tipico; HIEP HOY! – in het begin-, NIET WEER! – na 2 dagen, zowel ‘s morgens, ‘s middags, ‘s avonds dezelfde bruine substantie op ons bord te zien liggen… [Vraag Philippe naar z'n eigen versie van het liedje ' wat zullen we eten...] Lies had na twee dagen gelukkig een uitvlucht (wegens een ‘andere bruine substantie’) Philippe, ocharme, niet… Wij Belgen zijn best wel verwend qua eten, 3 keer per dag, telkens iets anders is hier niet zo vanzelfsprekend…Lekker taartjes en cakskes hebben ze hier gelukkig wel! Papa’s eet er ook ginder een op ons gezondheid GELUKKIGE VADERKESDAG……. ‘en stem voor de goeien eei!

05:39 Gepost door philies in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |